‘Werk je voornamelijk met PDF’s of werk je ook met andere bestandsformaten?”

Zijn antwoord:

“No! We are getting a lot of kinds of files. FreeHand, Illustrator, InDesign, QuarkXPress, PhotoShop, PDF’s… “

Ik quote je even:

“Dat gezegd hebbende, lijkt het nodig te vermelden dat ook Markzware van mening is dat de back-end tegenwoordig als standaard PDF gebruikt, maar het probleem zich puur richt op de aanlevering van de bestanden. De diversiteit van instellingen en steeds groter groeiende lijst van (gratis) beschikbare profielen lijken er echter voor te zorgen dat speciaal de gebruikers die niet aan een vaste drukkerij aanleveren, al snel door de bomen het bos niet meer zien. Bovendien is het in de zeefdruk en verpakkingsindustrie nog steeds een standaard open bestandsformaten aan te leveren, gewoonweg omdat er eigenlijk altijd nog bewerkingen nodig zijn.”

Het zetten van globale profielen (dus er voor zorgen dat niet elke drukkerij of uitgeverij die opnieuw moet uitvinden) is nu precies waar de GWG zich mee bezig houdt. En niet alleen met profielen trouwens – gratis downloadbaar van de GWG website zijn ook settings voor de meest voorkomende design applicaties zoals QuarkXPress en InDesign. Precies omdat mensen het makkelijker zouden hebben om op een goede en consequente manier PDF bestanden te genereren.

Het klopt verder dat er een aantal sectoren zijn waar de adoptie van PDF nog in de kinderschoenen staan, maar toch twee bedenkingen daarbij:

1) Daar volgt mijns inziens helemaal niet uit dat het daar wenselijk zou zijn om “open” bestanden aan te leveren.

2) Die sectoren zijn wel degelijk aan het proberen om in de richting van PDF te gaan. Het packaging subcommittee van de GWG bijvoorbeeld is al jaren één van de meest drukbezochte en actieve groepen binnen de GWG. Gewoon omdat de mensen uit die industrie in veel gevallen vragende partij zijn om meer PDF binnen hun workflow te kunnen gaan gebruiken.

Ik nodig iedereen uit om het werk van de GWG in meer detail te ontdekken: http://www.gwg.org.

Met vriendelijke groeten,
David van Driessche
Director of Enfocus Marketing
Vice-Chair of the Ghent PDF Workgroup

Dank voor jullie reacties! Laat ik van start gaan te stellen dat de vraag die we opwierpen (“Is pdf nog wel dé standaard binnen de grafische industrie?”) een open vraag is en het voor Markzware – vaak het Zwitserland van de Grafische Industrie genoemd omdat we met zo veel bestandformaten overweg kunnen – om het even is welke kant het muntje opvalt. Omdat ook onze klanten met deze diversiteit aan programma’s werken, denken wij een goed en gevarieerd beeld hebben van de Grafische Industrie.

Dat gezegd hebbende, lijkt het nodig te vermelden dat ook Markzware van mening is dat de back-end tegenwoordig als standaard PDF gebruikt, maar het probleem zich puur richt op de aanlevering van de bestanden. De diversiteit van instellingen en steeds groter groeiende lijst van (gratis) beschikbare profielen lijken er echter voor te zorgen dat speciaal de gebruikers die niet aan een vaste drukkerij aanleveren, al snel door de bomen het bos niet meer zien. Bovendien is het in de zeefdruk en verpakkingsindustrie nog steeds een standaard open bestandsformaten aan te leveren, gewoonweg omdat er eigenlijk altijd nog bewerkingen nodig zijn.

Ik weet ook dat jij en ik met onze ervaring op dit gebied een goede PDF kunnen maken, maar het gaat juist om de bakker om de hoek, de school in de buurt, de vereniging in het dorp die drukwerk aan willen leveren. De grafische industrie is een service gerichte industrie waarbinnen veel drukwerk wordt binnengehaald en natuurlijk streef je naar de beste aanlevering mogelijk. Vanuit mijn 15 jaar ervaring op diverse service desks (order input) durf ik wel te stellen dat ik slechts in een klein percentage van de aanleveringen volledig vertrouwen had in een aangeleverde PDF, gevoed door de keren dat ik om 17:30 uur een bestand binnen kreeg en fout ontdekte die niet met programma’s als Pitstop kon worden gerepareerd. De klant was niet meer bereikbaar en het drukwerk liep al snel 10 uur vertraging op. Datzelfde bestand als open bestand had me de mogelijkheid gegeven in te grijpen.

Een drukkerij kan vervolgens zelf, met de kennis van PDF die zij als het goed is wel 100% beheersen, een PDF genereren die perfect aansluit op hun specifieke workflow. Als je je veiliger voelt zelf een PDF te genereren omdat je dat niet in de handen van je drukkerij durft te leggen, denk ik dat het tijd is naar een andere/betere drukkerij op zoek te gaan…

Nogmaals, het is een open vraag die we stellen naar aanleiding van opmerkingen uit ons gemêleerde klantenbestand en we stellen hem omdat we merken dat er in de open discussie welhaast een taboe ligt op het aangeven dat je liever géén PDF bestanden ontvangt. De uitkomst is ons om het even; we blijven de 50 bestandsformaten waaronder open bestanden én PDF’s ook in de toekomst volledig ondersteunen.

Met vriendelijke groet,

Arnold Roosch
Workflow Specialist
Markzware Europe

Ik heb het dan ook moeilijk met uitspraken zoals “Meer en meer drukkerijen en uitgeverijen komen terug op hun besluit enkel nog druk-klare PDF bestanden te eisen”. Werkelijk? Dat gaat in tegen alle trends die we al tien jaar opvolgen. We hebben letterlijk tienduizenden drukkerijen en uitgeverijen als klant en dit is een trend die we nog nooit gezien hebben, noch in Enfocus noch in de GWG.

Er worden volgens mij in deze post twee zaken door mekaar gehaald:

1) Het is beter te preflighten in FlichtCheck dan met InDesign.
Ik ben geen expert in deze applicaties, dus daar kan ik niet over oordelen. Wat ik wel kan zeggen is: preflight is altijd beter dan niets. Dus preflighten van het InDesign bestand is een goede zaak, met welk tool het ook is. Waar ik meteen aan toevoeg dat je de PDF die je dan aanlevert aan je drukker _ook_ moet controleren, om problemen tijdens de conversie uit te sluiten.

2) Het is beter het InDesign bestand te editeren dan het PDF bestand
Natuurlijk! PDF editing tools moeten altijd met minder informatie werken dan wat beschikbaar was in het InDesign document zelf. Vandaar dat we al jaren PitStop Professional verkopen als een “corrective editor” en geen “creative editor”. Producten zoals PitStop Professional en Neo worden verkocht om – vlak voor een deadline – problemen op te lossen in een PDF bestand omdat dat op dat moment de enige mogelijkheid is.

Maar hoe je vanuit die twee zaken komt naar de stelling dat het beter is om het natieve bestand uit te wisselen is mij alvast niet duidelijk. PDF is precies bedacht om uitwisseling van bestanden veiliger te maken. Wil je echt terug naar de situatie dat iemand alle mogelijke versies van alle mogelijke DTP software moet hebben (om nog maar te zwijgen over de fonts) om bestanden te kunnen ontvangen van zijn klanten? Dat fonts niet beschikbaar zijn? Dat bestanden op het andere platform gemaakt zijn en dus niet helemaal overeenkomen met wat de designer op zijn platform ziet? Dat lijkt mij sterk.

Het is trouwens zo dat:
- het toevoegen van die spatie perfect mogelijk geweest was met bijvoorbeeld PitStop Professional of Neo.
- het vinden van een verkeerd ICC profiel ook met PDF preflight software mogelijk geweest was.

En nog een laatste stukje informatie – de GWG houdt zich niet alleen bezig met het ontwikkelen van specificaties voor PDF preflight, het heeft ook een heleboel (gratis!) settings op de website staan om de conversie van natieve applicaties naar PDF op de best mogelijke manier te doen.

Want dat vergeet je wel even in het hele verhaal: als jij een InDesign document aanlevert, dan hoop je natuurlijk wel dat iemand bij de drukkerij dat op een goede manier gaat omzetten naar PDF of PostScript. Ik zou er mij in elk geval veel veiliger bij voelen om die conversie zelf te doen en het resultaat eens te kunnen controleren… Zoveel hebben mijn jaren bij de GWG mij echt wel geleerd over applicaties zoals InDesign of QuarkXPress.

Met vriendelijke groeten,
David van Driessche
Director of Enfocus Marketing
Vice-Chair of the Ghent PDF Workgroup

Ik ben het op de meeste punten helemaal eens met Miriam van der Have, want een pdf is NIET bedoeld om te veranderen. Erger nog: het kan hele nare vergaande gevolgen hebben. Dus wat mij betreft: NOOIT DOEN !! Altijd aanpassingen maken in het bronbestand. !!!
Verder meldt zij dat een pdf drukklaar hoort te zijn. Daar ben ik het helemaal mee eens, maar ik ga ervan uit dat een BRONBESTAND drukklaar dient te zijn, want als de bron niet goed is, kan het pdf ook nooit goed worden.
Dus altijd aanpassingen maken in je bronbestand, en dat dan ook afdoende controleren. In Quark kan dat volgens mij niet (of het kan in Quark 7 weet ik niet, want ik ben afgehaakt bij 6.5),
en wat betreft indesign:
Nu kom ik op iets waar ik het niet mee eens ben met Miriam: zij stelt dat je verantwoord kunt preflighten vanuit indesign. Dat is volgens mij dus niet altijd waar, want (en dit is ook maar meteen een antwoord op de vraag van Bert Helmantel of ik wel of niet weet waar ik mee bezig ben) bij het genoemde project kon ik vanuit de preflight functie van indesign niet zien of ik overal het juiste ICC profiel heb gebruikt. In Flightcheck zag ik wel bij een afbeelding een afwijkend (verouderd) profiel.

Op de vragen of dtp-ers weten waar ze mee bezig zijn kan ik natuurlijk niet allesoverheersend reageren, want dat weet ik niet. Maar dat er vele zijn die het DENKEN, dat is waar. Echter het vak dtp-er of beter genoemd EVB-er (elektronisch voorbereider) is meer dan een optelsom van enthousiast amateuristisch verzamelde kennis: het is namelijk een echt vak. En ik ben me er volledig van bewust dat bestanden vaak waardeloos aangeleverd worden bij een drukkerij (heb zelf gewerkt in een drukkerij) .
Maar daar wil ik deze discussie niet over voeren. Service is een hele goede kwaliteit, maar als het te gek wordt, vind ik dat drukkerijen de amateurs moeten verwijzen naar ervaren vakmensen of naar verantwoorde opleidingen. Punt uit !

Wat niet wegneemt dat ook een goedwillende amateur toch op een verantwoorde manier een goed bestand kan afleveren als hij het controleert met flightcheck .Dit programma is makkelijk toegankelijk en heeft ruim voldoende controlemogelijkheden.

Dus om een lang verhaal kort te maken: als het begin al niet goed is kom je verder in de workflow alleen maar rottigheid tegen. Dus aanpassingen en controles vanuit en in je bronbestanden.
Of je iets aanlevert als open bestand of als pdf is een andere discussie.
Ik ben het er helemaal mee eens dat een drukkerij een drukklaar bestand wil hebben, maar nogmaals (en misschien tot vervelens toe) : een drukklaar bestand begint bij de basis, en die moet goed zijn! Als dat niet goed is krijg je nooit een goed pdf (en al helemaal niet certified)

Het is voor mij niet OF open bestand OF pdf, maar soms is het ene beter en soms het andere.
Een uitnodiging of flyer lever ik als pdf aan, maar in genoemd project vond ik het wel heel erg prettig dat ik het als (met flightcheck gecontroleerd) indesign bestand heb aangeleverd, want bij de controleronde in de drukkerij zag ik dat er ergens in de tekst een spatie was vergeten (in 100 pagina’s kan dat nu eenmaal gebeuren). Dit kon nu dus snel (in het bronbestand) gecorrigeerd worden.

En hoe? Laten we beginnen bij leerlingen van grafische lyceums.
Laat ons opdrachten maken die printklaar moeten zijn.
(Ik ben zelf leerling op een grote grafisch lyceum in nederland.)

Geef ons minstens 1 opdracht waarbij we een flyer/advertentie printklaar moeten afleveren. Met de nadruk op het checken van het bestand, de kleuren etc. Zodat ze in ieder geval een beetje bekend ermee worden. We hebben geen standaard les of informatie over hoe je een pdf print-klaar kan maken. Want er zijn veel verschillende drukkers die allerlei andere afmeetingen en resolutie etc. gebruiken.

Hoe verwacht je dat de bakker om de hoek of een MKB het moet begrijpen als de aankomende “professionals” er niet eens zeker van zijn hoe het moet?

Voorbeelden van wat FlightCheck meer kan doen in vergelijking met InDesign kunnen jullie zien in het filmpje hieronder;

Adobe InDesign “preflight” vs Markzware’s FlightCheck
http://www.youtube.com/watch?v=e6F7FqJ1kKQ

Ik ben het eens met Miriam van de Have over de betrouwbaarheid van PDF t.a.v. tekstverloop en fontgebruik. PDF is ook niet altijd perfect, voor sommige opdrachten is het handig dat je de open bestanden ook hebt, maar dat is meer t.a.v. afloop problemen.

Het meest interessante mist in dit verhaal: wat was het probleem dat preflight van InDesign niet en Markzware wel herkend? Of is heeft dat te maken met kennis van zaken: weet iemand wel waar hij/zij mee bezig is?

Helemaal mee eens, drukkers moeten drukken en de “shit” met hun opmerkingen lekker terug sturen naar de boosdoener. Als je dat niet doet leert niemand meer wat. Het is toch al slecht gesteld met de basis grafische kennis bij de meeste dtp’s. Flightcheck kan je werkelijk helpen om problemen op te lossen, maar als je niet weet waar het over gaat kan je het ook niet oplossen.